Voorwoord: Buma/Stemra (B/S) kan niet altijd de royalty's van componisten en tekstschrijvers innen, omdat ze daar niet altijd de mogelijkheden niet voor hebben. Zoals het werk van componisten dat in het buitenland wordt gebruikt. Of het werk dat op gelegenheden waar de gespeelde muziek niet wordt gemeld. Dat moet de componist dan zelf doen, is steevast het antwoord van B/S. Dat wordt lastig als de muziek op plekken wordt uitgevoerd waar de componist geen weet van heeft. En dat is meestal zo. 

Buma/Stemra heeft wel een goed systeem om de muziekrechten te innen van de buitenlanders die in Nederland worden gespeeld/uitgezonden/enz. B/S is dan ook het braafste jongetje van de klas t.o.v. het buitenland. Dan ook alle interne perikelen B/S en een niet goed werkende ICT-systeem waar alle royalty's mee verdeeld moet worden. Daarbovenop interne conflicten, die de buitenwacht eigenlijk niet mag weten. Dan bestaat er de ALV van B/S. De Algemene Leden Vergadering, ook steevast goed voor een rondje rollebollen van componisten, uitgevers, bestuurders.   

De ledenvergadering

Ledenvergadering is kritisch, maar opbouwend. Zo zegt een email van Buma/Stemra die al in mijn postvakje lag voordat ik thuis was na een slopende lange vergadering, zonder eten- of drinkpauze. Want deze vergadering duurde maar liefst 7 uur en was eigenlijk nog niet eens klaar. Ik moest het doen met mijn ontbijt van die dag. En een Warsteiner om kwart voor twaalf in de avond.

Een samenvatting

- Inderdaad, de directeur Willem van Limpt van Buma/Stemra is niet ontslagen wat sommigen wilden zoals de man op de foto in het midden. Tot huilens toe bepleitte hij zijn scherprechting, hoe hij zijn jarenlange vriend en borrelmaatje toch naar de slachtbank wilde brengen, ondanks de urenlange uitleg van professionele adviseurs die hem vrijpleitten. Gelukkig en terecht werd hij niet ontslagen. Gekozen met volle verstand door mijn collega's in het bestuur, collega's die vooral veel verstand van muziek hebben en hoe je daar geld mee kunt verdienen. Of je ook verstand moet hebben van verzekeringen, jaarrekeningen of aanstellen van CEO's..?? In ieder geval democratisch gekozen met voor hen legitieme voorwaarden. Minpuntje was dat voortdurend achter de bestuurstafel werd gezegd niet over personen te willen spreken om in de volgende zin de persoon (personen) alsnog in diskrediet te brengen.

- Voor ongeveer 900.000 euro aan ingekochte expertise van NautaDutilh, KPMG en BDO weten we nu ook dat er niet is gefraudeerd. 

Waarschijnlijk had de plaatselijke accountant met een rekening van 2 nullen minder dat ook kunnen vertellen. Hoewel..de presentaties van vooral Nauta vond ik subliem. Kwaliteit komt altijd boven drijven. De voorgebakken powerpoint van KPMG deed me weer denken aan vroegere tijden. Glad en ontwijkend omdat er geen ziel in het verhaal te bekennen was.

- Terecht dat we als hardleerse componisten/uitgevers collectief de prijs moeten betalen. Dat we dit bijna miljoentje hadden kunnen investeren in een betere toekomst voor de economische sector muziek met een omzet van zeg maar een half miljard, dat hebben de componisten/uitgevers-bestuurders nog niet bedacht.

Daarvoor zijn nog wel wat stappen nodig. Te beginnen bij de ALV. Het gedrag van sommige auteurs deed mij terugdenken aan de tijd dat ik zelf een plenaire vergadering voorzat. Veel geschreeuw en er wordt niet geluisterd of worden de bijdragen van de mensen niet begrepen. Een leuke anecdote unit eigen ervaring: Na een intense presentatie van mij waarin ik moest uitleggen dat de gemeenten de subsidies gingen halveren en dat er onherroepelijke personele consquenties zouden volgen als dit gemeentelijk voornemen van bezuinigen (minder geld) zou worden doorgezet, stond er een docent op met de oplossing: het gebrek aan geld kon ik eenvoudig oplossen door MEER subsidie bij de gemeenten aan te vragen. 

Tijdens de ALV heb ik menigmaal dit soort bloopers voorbij zien komen. Naar mijn idee een volstrekt onvermogen van de ALV om op strategisch niveau te kunnen vergaderen. Het is een soort Facebook, een open riool waar iedereen schaamteloos zijn behoefte in kon doen. Er wordt of er kan niet worden ingegrepen door de mensen achter de bestuurstafel. Het onvermogen van de bestuursstructuur komt hier de laatste jaren onverbiddelijk aan het licht.

Ik heb daar al jaren geleden over nagedacht en een tijd geleden het volgende artikel geschreven: https://www.fredvogels.nl/the-road-ahead. Het is een visionair werk die in één klap de structuur van de muziek sector reorganiseert. Visionair wil zeggen dat het geen spoorboekje is of een beleidsplan. Maar een gedachtegang waarbij alle betrokkenen - als ze lezen en proberen te begrijpen - een serieuze plek krijgen.

Sla ik vanochtend, daags na de (uitputtings) Slag bij Hoofddorp de krant op en zie ik dat de oud directievoorzitter van Ree gaat procederen tegen Buma/Stemra. Hij is weggegaan omdat hij zijn half miljoen salaris omwille van de wet Normering Topinkomens niet wilde inleveren. Het spel om de knikkers gaat gewoon door.

Ledenvergadering is kritisch, maar opbouwend. Zo luidde de kop van de nieuwsbrief van Buma/Stemra. Lijkt mij wishful thinking. Er moet dan ook iets te wensen overblijven. 

Nog iets anders.

- Er liggen nog 25 miljoen eurootjes te wachten voor componisten die muziek naar het buitenland hebben geëxporteerd. Terecht dat daar ook uren over is geouwehoerd. Misschien dat er wat overblijft voor mij. Met honderden uitvoeringen/uitzendingen/concerten in het buitenland, zonder daar ooit een enkel eurootje ervoor te hebben gezien, kan ik misschien ook meedelen. Doen alsof ik ook met het grote geld meedoe.

Ik heb daar weinig hoop op. Niet dat het mij ongelukkig maakt. Verre van dat. Zo nu en dan luister ik naar mijn eigen werk. Verbaas ik mij dat ik dit heb mogen maken. Verbeeld ik mij dat ik een soort van Gogh ben, die nog nooit iets verkocht heeft. Geen Buma/Stemra, geen Nauta of KPMG kan daar iets aan doen.

 

Reacties (0)

Rated 0 out of 5 based on 0 voters
There are no comments posted here yet

Laat je reactie achter

Posting comment as a guest.
Bijlages (0 / 3)
Share Your Location