Mijn hele leven lang wil ik al “lange noten” spelen. Dat klinkt heel vanzelfsprekend, maar dat is het niet. Met slagwerk kan dat niet. Ook niet met piano. 

Met “lange noten” bedoel ik een klank spelen dat langer voortduurt. Een aangehouden toon.  Lange noten kun je wel spelen met blaasinstrumenten zoals een dwarsfluit en bijvoorbeeld een accordeon. De accordeon heeft echter nooit mijn liefde gekregen hoewel je erg mooie muziek op kunt spelen. Zie elders op de website.

Het ultieme instrument om “lange noten” op te spelen is de viool (en de familie daarvan zoals de cello). Mijn lieve vrouw Hilke kende mijn wens om “lange noten” te spelen en gaf mij een viool. Een digitale weliswaar, maar het is een viool. Het voordeel is dat ik er sneller op leer spelen dan op een echte viool. 

De fijngevoelige oren horen dat mijn digitale viool geen echte viool is maar een gesamplede viool (wel echte viooltonen in een studio opgenomen!).

En daar kan ik nu “lange noten” mee spelen.  Ik  heb dat gedaan in 5 romances voor viool en orkest. Romance no. 1 stond al eerder op de website en is ook wat langer dan de rest.

De afgelopen dagen heb ik 2 t/m 5 afgemaakt. Met melodieën die ik al wat langer geleden had opgekrabbeld. Mooie “lange noten”! Vind ik zelf dan.

De romances hebben allemaal een bijnaam. Maar dat is vooral voor persoonlijk gebruik. Om ze een beetje uit elkaar te houden en te onthouden waar de melodie vandaan kwam.

Now playing :
Romance 1 voor viool (tear) - 9:50