https://www.fredvogels.nl/unknown-soldier

Voor hen die in eenzaamheid zijn gestorven (1914-1918, 1939-1945 en 2020) en voor hen die machteloos moesten toezien.

In de dagen dat het Corona virus toeslaat, de politiek op de PVV en FvD na, de handen ineen slaat, moest ik terugdenken aan deze compositie: de Onbekende Soldaat. Misschien omdat ik de vergelijking met de situatie van toen en nu wel heel treffend vind. Ik schreef deze compositie al weer een tijdje geleden. Mijn doel toen van de compositie was om het proces van de soldaat op het slagveld te beschrijven. Het werd een vergelijking met wat er vandaag gebeurt. De Franse president Macron zei dat we in oorlog zijn met een virus. "Nous sommes en guerre" 

Om duidelijk te maken met wat ik bedoel gebruik ik dit keer de beelden van de Eerste Wereldoorlog. Vooral omdat het respect voor de 'gewonde soldaat' - toen - ver te zoeken was. Nu is dat gelukkig niet meer zo. Maar als ik kijk naar het politieke gekissebis in het parlement is er bij sommige partijen weinig respect. Niet zozeer voor de slachtoffers, maar voor de politieke leiders die - wat ze ook doen - worden bekritiseerd. Keuzen uit onmogelijkheden. Ga er maar aan staan.

De muziek in Unknown Soldier beschrijft ook het proces van het lijden van die soldaat. Sterven in de eenzaamheid van het slagveld. Dezelfde beelden zag ik ook op het journaal: hoe terminale corona-patiënten in eenzaamheid moeten overlijden in Italiaanse tenten. Zonder familie.

The Unknown Soldier staat natuurlijk ook voor de talloze slachtoffers (en die wellicht ook nog gaan komen). De massaliteit gaat ons bevattingsvermogen te boven. Ons overlevingssysteem is er nu alleen op gericht wat er in onze directe omgeving gebeurt. Hoe kunnen we zorgen voor onze naasten? Als ik naar de beelden van mijn filmpje kijk, zie ik eigenlijk niet veel anders. Hoe kunnen we zorgen voor onze naasten...

Het sterven is natuurlijk in alle opzichten het laatste wat we wensen. Immers het verdriet dat de naaste moet ervaren is buitengewoon groot. Of het betreft jou zelf, omdat je nog niet klaar bent met dit leven. Zeker sterven met een ziekte als Corona is bizar.

Ik besluit deze film - toen ik mij het sterven, ergens in een loopgraaf probeerde voor te stellen - met een geloof/sterk besef. Een geloof gebaseerd op een intuïtief besef. Een geloof/besef dat ik leerde toen ik de hand van een stervende vasthield.

Is mijn verhaal/muziek een troost voor allerlei mensen die worden geconfronteerd met (het gevolg van) Corona? Nee. Moeten we blij zijn met allerlei politici die proberen puntjes te scoren? Nee. Moeten we doen alsof er niks aan de hand is? Nee. Ruim 100 jaar geleden stierven er ook mensen een zinloze dood. Het herhaalde zich in 1939-1945. En nu in 2020. Eigenlijk elke dag, overal ter wereld.

In de muziek verwoord ik de zwarte kant van het leven, de Naamloze Mensen, maar probeer ook de zinloosheid van dit sterven enige betekenis te geven. Het is geen antwoord, dan slechts een beleven, een observatie.

Reacties (0)

There are no comments posted here yet

Laat je reactie achter

  1. Posting comment as a guest.
Bijlages (0 / 3)
Share Your Location