Chausson Ernest Featured

 

chausson2

Behoorlijk oneerbiedig kijk ik in het grafhuis van Ernest Chausson. Ergens na 10 Juni 1899 nam hij daar zijn intrek. In tegenstelling tot zijn vorige, veel grotere woning, die uitpuilde van toemalige hedendaagse kunst, is hij toch maar kleiner gaan wonen. Iedereen gaat dat op zijn tijd doen. Gelukkig (ik hoop dat Ernest dat ook vind) ligt hij daar niet in zijn eentje. Het is een familiegraf waar meer Chausonnetjes hun laatste plek hebben gevonden. Ongetwijfeld is daar nog veel nagepraat over de manier waarop hij gestorven is. Op een hele lullige manier. Namelijk door met zijn fiets tegen een muurtje te knallen. Geen groots lijden, onsterfelijk laatste woorden. Misschien "shit", terwijl hij ongecontroleerd de heuvel af sjeesde richting het al genoemde muurtje in Limay. We noemen hem Amédée-Ernest Chausson, also sprach de vader of moeder van de nieuwe boreling. Dat moet op of nabij 20 Januari 1855 geweest zijn. Nadat zijn twee broers al eerder intrek hadden genomen in een vergelijkbaar (of hetzelfde?) huisje op Père Lachaise kon hij zich tot zijn 44ste rijk voelen. Gelukkig waren het niet alleen maar materiele zaken die zijn aandacht kregen, maar kon hij al vroeg beginnen met een muzikale opleiding. En zeg nou zelf: wie wil dat niet. Illustere namen (toen!) hielpen hem met zijn muzikale ontwikkeling. Ik zal er een paar noemen: Cornélius Coster en Daniël de Lange (Nederlands aandoende namen), Léon Brethous-Lafargue en Madame de Rayssac (geen hoofd van een bordeel, maar een heuse culturele salon, die we in Dronten niet hebben).  Zoals ik natuurlijk ook van mijn eigen kinderen verwacht is een "echte" opleiding prioriteit 1. Zo geschiedde ook met Ernest. Een degelijke advocatenopleiding met promotie en vervolgens een baantje bij de Parijse Cour d'Appel. Maar kinderen zullen geen kinderen zijn, hij studeerde - al dan niet stiekem  - bij Jules Massenet (..die van de mooiste vioolmelodie ooit, gespeeld door de beste violist ooit (Michael Rabin), waarvoor ik deze website heb gemaakt. FF luisteren naar dit (zoeken naar Massenet)).  Nadat hij was afgewezen voor de Prix de Rome met zijn cantate L' Arabe stopte hij met zijn officiële studie, maar hij werd wel een leerling van César Frank, wat ook niet verkeerd is. Met "niet verkeerd" bedoel ik de merkwaardige wending om te stoppen met een studie om vervolgens iets te doen waar je echt gelukkig van wordt. Maar dat is achteraf praten.  Op 20 juni 1883 huwde Chausson de musicienne Jeanne Escudier. Zij kregen samen - tussen het componeren door - vijf kinderen. Met zijn gezin maakte hij regelmatig in de zomermaanden reizen binnen Frankrijk of naar het buitenland. Meerdere malen was hij met hen in Limay, waar hij een villaatje gehuurd had. De rest van het jaar brachten zij in Parijs door. Hiermee verworf hij het toegangsrecht voor een bijzetting op Père Lachaise.  Omdat hij materieel onafhankelijk was, kon hij zich geheel richten op zijn compositorische werkzaamheden. En natuurlijk ook op zijn bekoorlijke vrouw. Zeg nou zelf.

Also sprach: Wagner. Deze componist werd zeer door Ernest bewonderd. Over een periode van ruim 10 jaar bezocht hij allerlei uitvoeringen van de opera's van Wagner. Wiki: Chausson heeft zich in veel van zijn werken op voorbeelden als César Franck en Richard Wagner georiënteerd. Vooral in de behandeling van de harmonie en de Leitmotiven, maar ook in kwesties van orkestratie, ging hij bij Wagner te rade, en voor de cyclische vorm van zijn werken bij Franck. In de loop van zijn ontwikkeling als componist koos hij zijn eigen weg. In de persoonlijke uiteenzetting met de oude Franse muziek kwam hij tot meer klaarheid en tot uitgewogener proporties in zijn werken. Einde Wiki. Een mondvol op Wiki. Ik heb geprobeerd wat invloeden van Wagner te bespeuren, maar niet echt gehoord. Dat zal wel aan mij liggen dan. Nog een stukje wiki met een heleboel namen: In Parijs voerde Chausson een eigen salon, waar vele concerten werden gegeven. Het werd het trefpunt van de hele artistieke en geestelijke elite van Parijs. Onder anderen waren te gast de kunstschilders Edgar Degas, Édouard Manet, Odilon Redon, Pierre-Auguste Renoir, de beeldhouwer Auguste Rodin, de literaten Stéphane Mallarmé, Maurice Maeterlinck, Camille Mauclair, André Gide, de componisten César Franck, Henri Duparc, Paul Dukas, Maurice Ravel en Charles–Marie Widor alsook de virtuozen Eugène Ysaÿe (aan wie hij het befaamde Poème opus 25 opdroeg) en Alfred Cortot. Met Vincent d'Indy, Claude Debussy en Emmanuel Chabrier was Chausson bevriend. Ik moet eerlijk bekennen dat ik graag even om een hoekje gekeken had bij dit gezelschap. Misschien komt dat nog een keer. Tijdens het schrijven heb ik geluisterd naar La Légende De Sainte Cécile et La Tempête. Ga er maar even voor zitten. Bijna 1 uur en 20 minuten. Maar dan heb je ook wat.   Luister naar: La Légende De Sainte Cécile Et La Tempête   chausson1  

 
 
Division
Location of the grave
Close
Hits
1,812
YouTube