Bellini Vincenzo Salvatore Carmelo Francesco Featured

 

Vincenzo Salvatore Carmelo Francesco Bellini

 

Vicenzo (Catania, 3 november 1801 - Puteaux, 23 september 1835) heeft niet lang geleefd. Slechts 34 jaar mocht deze Italiaan worden. Maar dat hoefde ook niet want hij begon wel erg vroeg aan een muzikale carrière. Het verhaal gaat dat hij al een aria zong van ene Valentino Fioravanti (die in zijn tijd Joop van den Ende producties maakte) op de leeftijd van 18 maanden. Terwijl de meeste kinderen van die leeftijd schreeuwen om een droge luier, wist Bellini zijn omgeving te ontroeren met zijn stem. Ik heb wel even gezocht op YouTube om een equivalent te vinden van een 18 maanden opera aria's zingende baby, maar nog niet gevonden. 

Ik hou hier een plekje vrij om een link te plaatsen.  http://www.operazingende_baby.org 

Alles was snel bij deze hoogbegaafde jongeling. Theorie van de muziek op 2-jarige leeftijd. Pianospelen toen hij 3 was. Componeren vanaf zijn zesde levensjaar. Hij maakte de onvermijdelijke stappen in zijn leven van studie bij de meesters van de Napolitaanse school. Ook hij vergat de muzikale lessen van Mozart en Haydn niet, daar waar het gaat het onder de knie krijgen van het muzikale gereedschap.

Zijn opera's zoals de bekende Norma mag zich verheugen op grote bekendheid bij de operaliefhebbers. Toch is hij wat minder populair in het dodenrijk van Père Lachaise dan bijvoorbeeld Chopin. Dat is te zien aan de boeketten, briefjes, foto's e.d. die bij de kleine bedevaartgraven meestal wel te vinden zijn. Hoe de verhoudingen in het hiernamaals liggen vertelt dit verhaal niet.

Norma, die in het Teatro alla Scala werd gecreëerd in december 1831 is tot op heden het meest gespeelde werk van zijn oeuvre. Het libretto (het script met het verhaal waarop de noten zijn bedacht) is afkomstig van ene Romani, naar de gelijknamige tragedie van L.A. Soumet. De beroemde aria Casta Diva is een van de hoogtepunten van deze opera. Ik moet bekennen dat ik de meest vreselijke uitvoeringen heb gehoord. Uitvoeringen die meer weg hebben van het slachten van een varken. Deze ervaring kwam weer even bij me op bij het schrijven van dit stukje en voor mijn verwerking moet ik het even opschrijven.

Bellini stierf aan een acute ontsteking van zijn darmen. Misschien wel een doodgewone acute blindedarm. Geen echt groots dramatisch einde van een boeiend leven en nog boeiender relaties. Met hoogtepunten en dieptepunten. Een beetje tegenwind kwam na sommige premières van zijn opera's door wat mindere kritieken. De pers werd uiteindelijk gelogenstraft doordat het publiek zijn muziek in het hart sloot.

Pikant blijft de discussie over vermeende homoseksualiteit van Bellini en een dito relatie met Francesco Florimo (1800–1888). Na de vroege dood van Bellini ging Francesco verder door het leven als zijn spiritueel erfgenaam. Een prachtige oplossing voor de geschiedenis.

Hij kan trots zijn op zijn grafmonument, prachtig tussen de bomen gelegen op Père Lachaise. Alhoewel. Zijn stoffelijke resten zijn al in 1876 verhuisd naar de kathedraal van Catania. Het Museum Belliniano gelegen in het  Gravina Cruyllas Paleis ook in Catania, bewaart zijn spulletjes en zijn partituren. Bellini zelf zit nu gezellig op zijn sokkel in Catania trots te wezen.

Ik denk stiekem - als ik zo naast zijn schrijn sta - dat er toch een klein restantje van zijn lichaam is achtergebleven in Père Lachaise. Kan bijna niet anders.

 

 

Een van de bekendste aria's van Bellini: Casta Diva. Twee legendarische uitvoeringen van door mij zeer geliefde zangeressen en een instrumentale versie wil ik zeker niet onthouden (Bellini's muziek is door de kracht van zijn prachtige melodieën ook bestand tegen een instrumentale uitvoering). De uitvoering door het geslachte varken wil ik graag vergeten.

Muziekvoorbeelden:

Casta Diva door Rene Fleming

Casta Diva door Maria Callas

Casta Diva door een blaasorkest

 

Iets over Norman en Casta Diva

Eerste bedrijf

Gallische priesters en krijgers verzamelen zich in het heilige bos in afwachting van de hoge priesteres Norma. De geheime liefde tussen Norma en Pollione, de Romeinse proconsul heeft geresulteerd in twee kinderen. Pollione’s liefde is echter bekoeld, en hij is verliefd geworden op de jonge priesteres Adalgisa. Norma, hiermee niet bekend, voert de ceremonie uit die moet uitmonden in het teken voor de strijd. Norma wacht hier echter mee en verzoekt de godin van de maan om vrede (aria Casta diva). Adalgisa, die moeite heeft met de keuze tussen haar gelofte en haar liefde voor Pollione, wordt door hem gevraagd met hem naar Rome mee te gaan. In haar twijfel vraagt zij om raad aan Norma, zonder echter de naam van Pollione te onthullen. Norma ontheft Adalgisa van haar gelofte, maar is furieus wanneer ze ontdekt dat Pollione haar bedrogen heeft, en vervloekt hem.

Tweede bedrijf

Norma is zo wanhopig en woedend dat ze overweegt de kinderen van Pollione te doden. Haar moederliefde overwint echter. Ze geeft het teken voor de strijd. Om een goed einde te verzekeren moet Pollione aan de goden worden geofferd. Norma belooft zijn leven te redden als hij voor haar kiest in plaats van Adalgisa, maar hij weigert. Norma bekent hierop haar verraad en draagt de zorg van haar kinderen over aan Adalgisa. Samen sterven Norma en Pollione op de brandstapel.

 

met dank aan Wiki

 

 

Division
Location of the grave
Close
Hits
1,172